Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Κύριοι Παπαδήμοι η Ελλάδα είναι μόνο για την πάρτι σας; Εμείς χωράμε σε αυτή;





Το κείμενο ενός πολίτη που συγκλονίζει και ξεφτιλίζει το κράτος:
Όταν ήμουν στην άσφαλτο σχεδόν νεκρός γιατί το Ασθενοφόρο έκανε μία ώρα και 45 λεπτά και στον Παπαδήμο μόνο δύο –
Εγώ γιατί έχω ένα πόδι


Στις 25 Μαρτίου του 2011 είχα ένα τροχαίο ατύχημα αρκετά σοβαρό. Μου κόστισε το ένα μου πόδι το οποίο το έχασα και φυσικά μου κόστισε πολλά στην ψυχολογική μου υγεία αλλά και σε χρήματα.
Τότε με εμβόλισε ένα όχημα κοντά στο σπίτι με αρκετά μεγάλη ταχύτητα, εγώ επέβαινα σε ένα μηχανάκι σταματημένος σε ένα φανάρι μετά την κρούση δεν θυμάμαι πολλά παραμόνο όταν  ανέκτησα τις αισθήσεις μου.
Από εκείνο το σημείο και μετά θυμάμαι τους τραυματιοφορείς να δικαιολογούνται στους γονείς μου γιατί άργησαν να έρθουν μία ώρα και 45 λεπτά και τότε εγώ απόρησα ότι πως είναι δυνατόν να έχουν έρθει αυτοί πρώτα ενώ ήταν 1 ώρα μακριά από το σπίτι.
Στη συνέχεια αφού με έβαλαν μέσα και με μετέφεραν στο νοσοκομείο Ιπποκράτειου της Θεσσαλονίκης με πέταξαν στην κυριολεξία σε ένα κρεβάτι στο οποίο από πίσω υπήρχε ένα παράθυρο το οποίο δεν μπορούσε να κλείσει γιατί περνούσαν κάτι καλώδια όσο απίστευτο και αν ακούγετε.
Τότε πάλι άκουγα τον πατέρα μου να ωρύεται  γι την απαράδεκτη αυτή κατάσταση και να ζητάει από τους γιατρούς να μου κάνουν έστω μία ακτινογραφία η οποία και έγινε μετά από 2 ώρες.
Στη συνέχεια θυμάμαι το ένα μου πόδι αυτό που δεν υπάρχει πλέον στο σώμα μου να έχει πρηστεί τόσο πολύ που πραγματικά σε τρόμαζε και την κοπέλα μου τότε να μου φέρνει παγοκύστες από το ψυγείο του νοσοκομείου γιατί οι νοσοκόμες όπως της είχαν πεί δεν μπορούν να κάνουν τα πάντα.
Θυμάμαι την μάνα μου να κλαίει και να μιλάει συνέχεια στα τηλέφωνα μήπως και βρεί κανένα βύσμα και γίνει η δουλειά μας άμεσα, ήταν τρομαγμένη και τρομοκρατημένη αλλά δεν ήθελε να μου το δείξει. Απεγνωσμένα ζητούσε κάποιον γιατρό για να την ενημέρωση αλλά τίποτα κανείς δεν έδειχνε και μεγάλο ενδιαφέρον.
Αφού πέρασε η πρώτη μαρτυρική νύχτα ήρθε το επόμενο πρωί όπου και τελικά μου ανακοίνωσαν ότι θα χειρουργηθώ σε 5 μέρες. Απίστευτο ε; αλλά έτσι είναι. Τότε οι γονείς μου πήραν την απόφαση να μεταβώ σε ιδιωτική κλινική για να γίνει γρήγορα ότι είναι να γίνει και με πήραν με ιδιωτικό ασθενοφόρο του Άγιου Λουκά στην ομώνυμη κλινική .
Εκεί για να μη σας τα πολυλογώ μετά από πολύωρες εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι είχα και εσωτερική αιμορραγία και πως λόγο μόλυνσης μπήκα άμεσα στο χειρουργείο. Λίγα λεπτά είχα πέσει σε κόμα  .
Όταν ξύπνησα είδα αυτό που ίσως να μη μπορέσω ποτέ να ξεπεράσω στην ζωή μου. Ο γιατρός μας ενημέρωσε μετά και μας είπες ότι θα μπορούσα να είχα πεθάνει και πως αν με είχαν χειρουργήσει άμεσα είχα πολλές πιθανότητες να είχε σωθεί το πόδι μου. Η αστυνομία δεν έκανε καμία έρευνα να δει πως έγινε το ατύχημα να μετρήσει φρεναρίσματα κτλ κτλ. ευτυχώς είχε μείνει ένας μάρτυρας.
Η επιτροπή αναπηρίας με έβγαλε ανάπηρο κατά 35% που σημαίνει ότι μπορώ να εργαστώ και δεν δικαιούμαι τίποτα.
Ρωτάω λοιπόν κάποιον από τους υπεύθυνους της υγείας η δική μου ζωή είχε μικρότερη αξία από του Παπαδήμου κάθε Παπαδήμου που βύθισαν την χώρα στο σκοτάδι.
Οι γιατροί και το προσωπικό των νοσοκομείων θα αντιμετωπίσει έτσι τον Παπαδήμο;
Κύριοι Παπαδήμοι η Ελλάδα είναι μόνο για την πάρτι σας;
Εμείς χωράμε σε αυτή;



 scoops.gr

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Θρασύδειλοι. Για μια καρέκλα ξεφτιλιστήκατε.



Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» , ψήφισαν 3ο και 4ο Μνημόνιο και τώρα  πανηγυρίζουν την επιβίωσή τους εις βάρος μας! 
Τα μορμολύκεια της "αριστεράς" πουλάνε και την ψυχή μας!


 

Πώς το είπε ο Κουρουμπλής; 
«Δεν είμαι υπερήφανος που ψήφισα αυτά τα μέτρα. 
Αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς».
 Σ αυτές τις δύο προτάσεις συμπυκνώνεται ολόκληρη η... νοοτροπία και η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ
«Δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς»! 
Να παραιτιόσασταν!
Να φεύγατε! Να λέγατε «αυτά εμείς δεν τα ψηφίζουμε».
Να πηγαίνατε σπίτια σας.
Να κατεβαίνατε στο δρόμο και να ξεσηκώνατε το λαό εναντίον των δανειστών, όπως κάνατε ανέξοδα όταν κατηγορούσατε τους άλλους «που δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς» ότι ήταν τσιράκια του Σόιμπλε και προσκυνημένοι
.
 Ενώ εσείς «δεν μπορούσατε να κάνετε αλλιώς»!

 Για μια καρέκλα ξεφτιλιστήκατε.
 Θρασύδειλοι.



Τα μορμολύκεια της "αριστεράς" πουλάνε και την ψυχή μας! 
Και το κελί του Μουστακλή στο ΤΑΙΠΕΔ για ξεπούλημα! Κάνατε τη δεξιά και τον Κούλη να φαντάζει κομμουνιστής!


Και το κελί του Μουστακλή στο ΤΑΙΠΕΔ για ξεπούλημα;
Οι Καισαριανές σας μάραναν!
Πώς το είπε ο Κουρουμπλής; «Δεν είμαι υπερήφανος που ψήφισα αυτά τα μέτρα. Αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς». Σ αυτές τις δύο προτάσεις συμπυκνώνεται ολόκληρη η... νοοτροπία και η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος παραχωρεί στο ΤΑΙΠΕΔ για ξεπούλημα τα κελιά του ΕΑΤ- ΕΣΑ στο Πάρκο Ελευθερίας. Ποιος να το’ λεγε του Μουστακλή, του Οπρόπουλου και του Κάππου!

Πώς το είπε ο Κουρουμπλής; Δεν είναι υπερήφανος! Ποιο ήταν το κυρίαρχο σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ για να ξεσηκώνει το λαό; « Για να ξαναφέρουμε την υπερηφάνεια στο λαό και στον τόπο». Πώς την έφερε μέχρι στιγμής την υπερηφάνεια;

Με τις ουρές στα ΑΤΜ των τραπεζών για να σηκώνουν οι πολίτες από τα ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ λεφτά όσα προαιρείται η ανικανότητα και η αναλγησία των υπερήφανων κυβερνητών.

Με τις ουρές στα ράφια με τις προσφορές στα super markets, για να φτουρήσει ο μισθός και η σύνταξη με το φτηνόπραμα.

Με τις απανωτές σφαλιάρες των δανειστών σε μια κυβέρνηση που απειλεί τους πάντες και τα πάντα εδώ και 2,5 χρόνια και στο τέλος γλείφει εκεί που έφτυνε. Και οι σφαλιάρες στην κυβέρνηση είναι σφαλιάρες στο ίδιο το λαό της. Αυτό εμπνέει, αυτό εισπράττει.

Αλλά, δεν μπορούσαν να κάνουν κι αλλιώς! Φυσικά. Γιατί η ανάγκη να κρατιώνται γραπωμένοι από την καρέκλα του «καλημέρα σας κύριε υπουργέ», η ανάγκη να κάθονται σε μια πολυθρόνα και να δίνουν εντολές, συνοδευόμενη από τον παχυλό μισθό με τα απαραίτητα τυχερά, είναι πολύ μεγαλύτερη από την αξιοπρέπεια που δεν έχουν. Και μεγαλύτερη από τη ντροπή που δεν έχουν να είναι συνεπείς σ αυτά που λέγαν ότι πιστεύουν. Τρίχες.

Σε τίποτε δεν πιστεύαν και δεν πιστεύουν. Εκείνοι που πίστευαν καλώς ή κακώς, έφυγαν. Και μείναν εδώ οι αδίστακτοι τυχοδιώκτες και εξουσιομανείς.

«Δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς»! Να παραιτιόσασταν! Να φεύγατε! Να λέγατε «αυτά εμείς δεν τα ψηφίζουμε». Να πηγαίνατε σπίτια σας. Να κατεβαίνατε στο δρόμο και να ξεσηκώνατε το λαό εναντίον των δανειστών, όπως κάνατε ανέξοδα όταν κατηγορούσατε τους άλλους «που δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς» ότι ήταν τσιράκια του Σόιμπλε και προσκυνημένοι. Ενώ εσείς «δεν μπορούσατε να κάνετε αλλιώς»! Θρασύδειλοι.

Και το κελί του Μουστακλή και του Οπρόπουλου και των άλλων αγωνιστών, δεξιών, κεντρώων και αριστερών στο ΕΑΤ- ΕΣΑ πηγαίνει στο ΤΑΙΠΕΔ! Για ξεπούλημα! Με όλο το Πάρκο Ελευθερίας και το Μουσείο Αντίστασης! Γιατί δεν μπορούσατε να κάνετε αλλιώς;

Μπορείτε. Να το πουλήσετε στους Γερμανούς το Πάρκο Ελευθερίας. Να κάνουν το μουσείο αντίστασης της Βερμαχτ εναντίον των κατοίκων της Κανδάνου και των Καλαβρύτων και των κατοίκων της Καισαριανής και του Χαϊδαρίου.

Αυτό θα σας ταίριαζε πιο πολύ απ΄ όλα να κάνετε. Θα ταίριαζε στην πραγματική σας φυσιογνωμία, στα πραγματικά σας ιδανικά, στην πραγματική απουσία κάθε ηθικής και κάθε τσίπας.

Και να πηγαίνει εκεί ο πρωθυπουργός αντί να λερώνει τα Σκοπευτήρια όπου έχουν θυσιαστεί οι αληθινοί ήρωες.

Γιατί, θυσιάζομαι σημαίνει ότι ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΛΛΙΩΣ. Αλλά προτίμησα να χάσω τη ζωή μου από το να χάσω τα πιστεύω μου.

Σκέψου ότι εσάς δεν σας ζήτησε καν κανείς να θυσιάσετε τη ζωή σας. 
Για μια καρέκλα ξεφτιλιστήκατε.







Από το "PRESS-GR"and Sibilla
Γιωργος Παπαδοπουλος Τετραδης