Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο!

Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά…. Σιγά σιγά αδελφέ μου, ας πιανόμαστε σιγά σιγά απ το χέρι……Κι αύριο λέω, ας γίνουμε ακόμα πιο πολλοί…..Γιατί ένα κλαδάκι σπάει εύκολα. Πολλά μαζί αντέχουν….. 


Εμείς δεν τραγουδάμε αδελφέ μου για να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο!

Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο!

Μα για να σμίξουμε τον κόσμο χρειάζεται να βρεθούμε και να μοιραστούμε…..

Να κουβεντιάσουμε και να προβληματιστούμε….

Να αρχίσουμε να παρατηρούμε , να μάθουμε να ακούμε, να μάθουμε να εμπιστευόμαστε τον συνάνθρωπο μας…..

Μας πιάσανε στον ύπνο… Κι έτσι δεχτήκαμε το πρώτο χτύπημα που μας πόνεσε, μας θύμωσε και μας φόβισε…

Οι αντιδράσεις μας ποικίλες…

Κάποιοι, οι πιο συνειδητοποιημένοι βγήκαν στο δρόμο και φώναξαν και προσπάθησαν και πάλεψαν με το θεριό….

Τους κρίναμε…..

Κάποιοι βλέπουν ακόμα σινεμά.

Τους χλευάζουμε….

Κάποιοι κρέμονται από το στόμα του Αυτιά και της Τρέμη να ακούσουν μια καλή κουβέντα….

Τους υποτιμούμε…

Κάποιοι θα ψηφίσουν πάλι το αγαπημένο κόμμα.

Τους φθονούμε…

Κι αποφεύγουμε…..

Αποφεύγουμε την εξωτερική πραγματικότητα γιατί αν τη δούμε κατάματα θα βρούμε, πώς  η εικόνα της ανταποκρίνεται  στην εσωτερική μας πραγματικότητα….

Μας ψεκάζουν…..το βλέπουμε πια όλοι…. και  πριν μας ψεκάζανε…

Όμως εμείς νομίζαμε πως ότι γίνεται για το καλό μας γίνεται…..

Σίγουρα δεν μας αρέσει καθόλου η συνειδητοποίηση ότι μας ψεκάζουν ως μέρμηγκες.

Το ίδιο νοιώθουν όμως και οι μέρμηγκες όταν τους ψεκάζουμε εμείς.

Κι ίσως οι μέρμηγκες να μην έχουν συναισθηματική νοημοσύνη για να βιώνουν ένα θάνατο  και απλά να ψοφούν με ένα μόνο ψέκασμα…Ποιος μπορεί με βεβαιότητα να πει, πώς νοιώθουν οι μέρμηγκες?

Όμως τα χημικά, δυστυχώς, δεν ψοφούν τόσο εύκολα αντίθετα επιτίθενται εναντίον μας.

Ίσως θα μας βοηθούσε να μαθαίναμε και κάποιες πληροφορίες για τα σπρέι που χρησιμοποιούμε και στον εαυτό μας, για να ψεκάσουμε τις μασχάλες μας, τα μαλλιά μας, τα πόδια μας, τα ρούχα μας, το σπίτι μας για λόγους προσωπικής καλαισθησίας και εξωτερικής αισθητικής.

Μα όσο και να ψεκαστούν οι μασχάλες το σώμα θα συνεχίσει να αποβάλει τις τοξίνες που φέρνουν δυσοσμία απλά εμείς θα κλείσουμε τους πόρους κι οι τοξίνες μη έχοντας τρόπο διαφυγής στρέφονται και πάλι προς τα μέσα και δηλητηριάζουν το αίμα μας….

Σίγουρα το εκπαιδευτικό μας σύστημα, μας εκπαίδευε και συνεχίζει να μας εκπαιδεύει το ελάχιστο, για να είμαστε σε θέση να εντάξουμε έναν οικολογικό τρόπο ζωής, ως κάτι δεδομένο, μέσα στην καθημερινότητά μας, ….. Και ακόμα πιο σίγουρα, τα ανακυκλωμένα σκουπίδια παραμένουν στις χωματερές. Μέχρι όμως να πάρει μπρος αυτός ο μηχανισμός μήπως θα ήταν καλύτερα να αρχίσουμε από τον εαυτό μας και σιγά σιγά με ενημέρωση και διάθεση, να πούμε αντίο για πάντα στο αγαπημένο μας αποσμητικό που μαγεύει στο πέρασμα του και να ζητήσουμε τη βοήθεια της φύσης?

Κι ακόμα,

το υποσυνείδητο μας έχει εγγράψει, τόσα χρόνια που το ακούμε στην τηλεόραση, πως η Χλωρίνη Κλινεξ κάνει τα πάντα να λάμπουν δίνοντας σε αυτά «τα πάντα» την τελειότητα της λάμψης του Φωτός

Όμως το Φως δεν χρειάζεται τη χλωρίνη για να λάμψει…υπάρχει από μόνο του και φωτίζει…το να τρίβουμε τα πλακάκια και τα μάρμαρα για να γίνουν κάτασπρα εξυπηρετεί μόνον τις εταιρείες που σίγουρα τα χέρια τους τρίβουν καθώς οι εισπράξεις τους ανεβαίνουν…και για μας δηλώνει πως σημασία πολύ στο έξω δίνουμε κι όχι στο μέσα…

Πού χύνονται τα βρώμικα νερά που περιέχουν το AZAX  για τα τζάμια, AZAX για το πάτωμα, AZAX για τα πλακάκια, AZAX για το μπάνιο, AFROZO, VIM, FORTEKAISUPERFORTE, JIF με αμμωνία και χωρίς αμμωνία, AVA με λεμονάκι, πεύκο και ξύδι? Εάν ανατρέξουμε στη σύσταση όλων αυτών των προϊόντων θα έχουμε γνώση των χημικών συστατικών τους και αν συνεχίσουμε την έρευνα μας θα ανακαλύψουμε και το μέγεθος της βλαπτικότητας τους.

Ας οραματιστούμε την εικόνα τους στα supermarkets όλου του κόσμου κι ας στοχαστούμε πάνω σε αυτή.

Μήπως αποτελούν μια τεράστια χημική βόμβα που καθημερινά απελευθερώνει αθόρυβα το θάνατο του φυσικού μας περιβάλλοντος έξω μας και μέσα μας?

Θα μου πείτε τώρα, ότι τα βιολογικά προϊόντα είναι πανάκριβα και βρίσκουν αγοραστικό κοινό μόνο στις τάξεις των εύπορων οικογενειών. Υπάρχουν όμως, άπειροι τρόποι για να μπορέσουμε να βρούμε οικονομικές λύσεις. Μπορούμε να φτιάξουμε και μόνοι μας, Αλήθεια!

Αυτό βέβαια προϋποθέτει χρόνο για τους εργαζόμενους που τρέχουν από το πρωί ως το βράδυ μέσα σε χίλιες μύριες υποχρεώσεις.

Ας στοχαστούμε όμως και σε αυτά :

Ποιο είναι το νόημα της Ζωής?

Γιατί τρέχουμε?

Που θέλουμε να φτάσουμε?

Πως έχουμε διαμορφώσει τις ανάγκες μας?

Πόσο έχουμε επιτρέψει σε αυτές τις ανάγκες να εξουσιάζουν τη ζωή μας?

Πόσο χρήσιμα είναι όλα αυτά τα πράγματα που μαζεύουμε σπίτι μας?

Τι εξυπηρετούν για μας?

Τι επιπτώσεις έχουν στο περιβάλλον?

Τι είναι αγάπη?

Πόσο υγιεινά είναι όλα αυτά τα προϊόντα με τα οποία πασαλειβόμαστε για να φτιάξουμε μια ΜΑΣΚΑ ΟΜΟΡΦΙΑΣ, μάσκαρες για τα μάτια που προκαλούν αλλεργίες, πούδρες που μαζί με τη σκόνη φράσσουν τους πόρους του δέρματος με αποτέλεσμα να γερνάει γρηγορότερα, κραγιόν για τα χείλη που κόκκινα φετίχ προσδίδει στον έρωτα,

Γνωρίζουμε την προέλευση των συστατικών τους?

Πραγματικά σοκαρίστηκα κάποτε όταν διάβασα μια έρευνα που διαπίστωνε πως χρησιμοποιούν ακόμα και τα έμβρυα που συλλέγουν σε ψυγεία από τις αμβλώσεις των γυναικών αλλά και τα έμβρυα ζώων για να επιτύχουν την πλαστικότητα του δέρματος που πρέπει να έχει η σύγχρονη γυναίκα.

Γνωρίζει όμως η σύγχρονη γυναίκα πως η σερβιέτα και το ταμπόν συγκαταλέγονται στις κορυφαίες αιτίες μόλυνσης όταν χρησιμοποιημένα πετάγονται στις χωματερές ή αποσυντίθενται στα ποτάμια και στις θάλασσες?

Ας ρίξουμε μια ματιά στις συσκευασίες των προϊόντων που αγοράζουμε.

Ωραίες σακούλες, ωραία κουτιά, φιόγκοι και γιρλάντες . Μπορεί όμως ο πλανήτης να ανακυκλώσει τις τρισεκατομμύρια (λίγα είπα) σακούλες που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος? Σταθείτε στην πόρτα ενός supermarket και παρατηρήστε με πόσες σακούλες βγαίνει ο άνθρωπος από αυτά? Υπολογίστε τώρα και τις μικρότερες σακούλες και σακουλάκια που περιέχουν οι μεγάλες σακούλες και σίγουρα μέσα στα ψώνια μας θα βρούμε κι εκείνες τις Γίγας για να ρίξουμε μέσα όλες τις υπόλοιπες…..!

Κι ύστερα ας παρατηρήσουμε τις ίδιες σακούλες πως κοσμούν κάποιες φορές με το πρώτο φύσημα του ανέμου τα δένδρα της εξοχής σαν κρέμονται σκισμένες και βρώμικες…..

Διάβασα κάποτε ένα πολύ όμορφο βιβλίο, που μπορεί κάποιοι να το έχετε ήδη διαβάσει κι αν όχι σας το προτείνω με αγάπη. Στο ” Μήνυμα” λοιπόν, έλεγε μεταξύ άλλων ο αρχηγός των Αβορίγιων Ιθαγενών της Αυστραλίας :

” Εσείς οι μεταλλαγμένοι άνθρωποι, αρέσκεστε στις γιρλάντες  κοιτάζοντας το εξωτερικό περιτύλιγμα και όχι την εσωτερική σας ομορφιά και συνοδεύετε τα φαγητά σας με διάφορες σάλτσες που βλάπτουν το σώμα σας”

Μήπως τελικά αυτό είναι ΤΟ ΒΟΛΕΜΑ?

Μήπως πάνω σε αυτό το βόλεμα έχουν πατήσει τώρα όλοι αυτοί που επινοούν ψεκασμούς και μπορούν να τους εφαρμόσουν?

Μήπως η κρίση τελικά μας τσακίζει τα κόκαλα γιατί θα πρέπει να αφήσουμε το βόλεμα και να μπούμε επιτέλους σε δράσεις ?

Μήπως είναι η ώρα χωρίς ενδοιασμούς, σκέψεις, αμφιβολίες, αμφισβητήσεις, δικαιολογίες να σταματήσουμε να βαδίζουμε τυφλά και χωρίς επίγνωση μα μόνο με παρωπίδες στον αδιέξοδο δρόμο που διαπιστώνουμε καθημερινά ότι έχουμε οδηγηθεί?

Δίπλα μας βρίσκονται κι άλλα μονοπάτια. Μα έτσι όπως τρέχουμε σαν παλαβοί πως να τα διακρίνουμε?

Εάν βολτάρουμε σε αυτά τα οικολογικά μονοπάτια είναι σίγουρο ότι θα πέσουμε πάνω στους ΟΡΓΟΝΙΤΕΣ, ΣΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ TAHCION, ΣΤΙΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ “RAC” , ΣΤΟΥΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΥΣ, ΣΤΗΝ ΑΡΩΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ (νάτο το αποσμητικό που μαγεύει στο πέρασμά του!!!)…που… θα εκλεπτύνουν τις αισθήσεις μας, ώστε να αποκτήσουμε πάλι την ευαισθησία που απλά απωθήσαμε.

Από την άλλη η επαφή μας με το “φυσικό περιβάλλον” που ευτυχώς ακόμα μας προμηθεύει με διαθέσιμες τροφές και υλικά, δυναμώνει το αμυντικό μας σύστημα ώστε να αντιμετωπίζει τους απρόοπτους επισκέπτες αποτελεσματικά. Μήπως τώρα να δώσουμε περισσότερη σημασία στις προτάσεις για βιολογικές καλλιέργειες.

Δεν ξέρουμε!!! Παιδιά της πόλης είμαστε …. Γνωρίζουν όμως άλλοι που με χαρά τους μοιράζονται τις γνώσεις και τα οράματα τους για έναν καλύτερο κόσμο.

Μήπως να τους συναντήσουμε?

Ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να μεταλλάσσεται και να προσαρμόζεται. Κάποτε ήταν γεμάτος τρίχες και πήγαινε στα τέσσερα…..ακολουθώντας την εξέλιξη, σαφώς αντιλαμβάνεται τις αλλαγές και αντίστοιχα προγραμματίζει εκ νέου τους αυτοθεραπευτικούς μηχανισμούς.

Πώς όμως θα δημιουργήσουμε τις συνθήκες της υγείας με τόσες τοξίνες που αγοράζουμε από τα supermarkets?

Οι τροφές που μας δίνουν είναι γεμάτες δηλητήρια….

Γεμάτες Ε…. ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ!

Πριν αγοράσουμε τις τροφές που τρώμε μήπως να διαβάσουμε τι πρόκειται να μαγειρέψουμε στην κατσαρόλα μας?

Κι αν δεν ξέρουμε τι διαβάζουμε κι αυτοί οι παράξενοι αριθμοί δεν μας κάνουν κλικ για να τους ψάξουμε, μήπως να αρχίσουμε?

Έχουμε συνδέσει τη λέξη μποϋκοτάζ με ανατρεπτικές κινήσεις πτώχευσης της χώρας ….έτσι μας μάθανε να λέμε… το mindcontrol κάνει καλά τη δουλειά του.

Όμως φίλες μου και φίλοι το μποϋκοτάζ των προϊόντων που μας δολοφονούν σημαίνει υγεία…. όχι ανατροπή.

Η Χώρα μας βρίσκεται στα χέρια όλων αυτών που πλουτίζουν από τον δικό μας θάνατο….

Οι Εταιρίες στις οποίες επιτρέψαμε με το Μνημόνιο, να παρελάσουν στη χώρα μας ως  κατακτητές έχοντας τη δύναμη που εμείς τις δώσαμε, στο όνομα του κέρδους και της εξουσίας, έρχονται να μας πάρουν τη γη μας και τη ζωή μας.

Εάν εμείς συνεχίσουμε να αγοράζουμε τα προϊόντα τους και τους δίνουμε την ευκαιρία να ανεβάζουν τα κέρδη τους τότε είμαστε εξίσου ΠΡΟΔΟΤΕΣ όπως κι αυτοί με μια μικρή διαφορά. Η διαφορά είναι ότι εκείνοι προδίδουν εμάς ενώ εμείς τον ίδιο μας τον εαυτό αλλά και τα παιδιά μας…. Μια βόλτα στα καφέ και στα μπαράκια που συχνάζουν τα παιδιά μας αλλά και πολλοί ενήλικες θα μας δώσει τη εικόνα της Πανίσχυρης CocaCola που κατασκευάζει το πιο ισχυρό δηλητήριο για να μας αφανίσει…

Χθες-προχθές διαβάσαμε πως παραιτήσανε τον Πρόεδρο της ΕΦΕΤ γιατί τόλμησε να πει πως το e.col βρίσκεται μέσα στα ράφια του LIDL έτοιμο να σπείρει αρρώστια και θάνατο….Ήρθε μετα ο χαλβάς με σαλμονέλα και συνεχίζεται…

Ποια θα είναι η δική μας η θέση?

Τι θα φωνάξει η δική μας συνείδηση?

Ο τρόπος της αντίληψης αλλάζει. Όπως και η αναζήτηση , που στρέφεται τώρα προς μια άλλη κατεύθυνση.  Αντιλαμβανόμενος ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ τη ματαιότητα της αναζήτησης της απόλαυσης και της επιβίωσης μόνον μέσα από τα υλικά πράγματα, επιτέλους αρχίζει να κοιτάζει προς τα μέσα.

Εάν τραβήξουμε το πέπλο που σκεπάζει την όραση μας και εξασκηθούμε να βλέπουμε και πέρα από τα χημικά σύννεφα που μας ψεκάζουν , αν συνειδητοποιήσουμε την άγνοια μας, αν αποποιηθούμε τον τίτλο του ξερόλα και του θεωρητικού φιλόσοφου και μπούμε σε δράσεις ουσιαστικές σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο  τότε η καθοδήγηση για τον καθένα μας έρχεται από τους προσωπικούς μας οδηγούς με σημειώσεις για σωστότερες επιλογές.

Σε αυτό το σημείο μας επισκέπτεται η αφύπνιση συνοδεύοντας την άγνοια μας στην έξοδο…..

Συνοδοιπόροι της ζωής κι αδέλφια μου,

Υπάρχει Φως

Ας μη παρασυρόμαστε από το φόβο πως όλα τελείωσαν και πως δεν μπορούμε τίποτε να κάνουμε για να σωθούμε… οπότε «δεν βαριέσαι, ας πάει και το παλιάμπελο» Πολλά τα βιβλία, οι ταινίες, τα βιντεάκια στο YouTube, οι συζητήσεις γύρω από τις συνωμοσίες, η καταστροφολογία και η δυστυχολαγνεία. Διαβάσαμε, ακούσαμε, τρομοκρατηθήκαμε, θυμώσαμε…. Τώρα ας τα αποχαιρετήσουμε όλα αυτά ευχαριστώντας που βρέθηκαν στο δρόμο μας για να μας οδηγήσουν στην αφύπνιση….

Είναι η ώρα να σταματήσουμε να βλέπουμε τη ζωή μας με την ανωριμότητα του θυμωμένου εφήβου και να ωριμάσουμε μέσα από τη δημιουργική δράση, έκφραση και πνευματική μας καλλιέργεια.

Μόνοι μας δεν μπορούμε. Λυγίζουμε. Σπάζουμε. Όπως ένα κλαδάκι.

Το δεμάτι όμως δύσκολα σπάζει…. Και τα πολλά δεμάτια αν γίνουν ένα σίγουρα κανείς δεν θα μπορέσει να τα σπάσει.

Εάν είμαστε το κλαδάκι ας βρούμε τώρα το δεμάτι μας να ενωθούμε.

Κι αν μαζί με άλλα κλαδάκι έχουμε βρει το δεμάτι μας τώρα ας αναζητήσουμε και τα άλλα δεμάτια να ενωθούμε και με αυτά να μεγαλώσει η δύναμη μας.

Βρισκόμαστε σε εποχή μετάβασης από ένα επίπεδο συνείδησης σε κάποιο άλλο.

Εμείς επιλέγουμε την εξέλιξη μας.

Φτάσαμε εδώ….μα τώρα η Σοφία, η Γνώση, η Θέληση είναι οδηγοί μας κι ας ενωθούμε με τις Ενέργειες της Χαράς και τις Αγάπης μέσα μας και έξω μας.

Μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο.

Εμείς είμαστε ο κόσμος.

Μπορεί αυτοί που διαφεντεύουν σήμερα τη ζωή μας να φαίνονται ισχυροί και να είναι ως ένα βαθμό.

Η δική μας βούληση όμως είναι δυνατότερη.

Σιωπηλά και χωρίς φασαρία, εξεγέρσεις και βία που μας απωθεί ας αρχίσουμε να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα μας στην ζωή.

Ας κάνουμε την προσπάθεια να ξαναβρούμε τη λογική σκέψη που βρίσκεται τώρα θαμμένη κάτω από το σωρό των αρνητικών συναισθημάτων μας και των εμφυτευμάτων που δεχτήκαμε και πιστέψαμε πως είμαστε απλά ιοί που καταστρέφουν το περιβάλλον στο οποίο ζούμε…..

Τρομάζει λίγο το ξεβόλεμα…..όπως και κάθε αλλαγή….

Μα δυστυχώς δεν έχουμε άλλη επιλογή εδώ που φτάσαμε….

ΖΩΗ            ή Coca Cola?

ΖΩΗ            ή Monsanto?

ΖΩΗ            ή mindcontrol?

Επέλεξα να ΖΗΣΩ για να προσφέρω στους πανέμορφους αγγέλους που γεννήθηκαν και θα γεννηθούν, στα παιδιά μας, τις συνθήκες ενός παράδεισου για να ζωγραφίσουν τα όνειρά τους.

Πονάει η ψυχή μου όταν βλέπω 14χρονα παιδιά να αντιδρούν φωνάζοντας μέσα από την κόλαση στην οποία τα έχουμε βυθίσει εμείς οι Μεγάλοι. Μας πετάνε πέτρες, μαθαίνουν να φτιάχνουν εκρηκτικούς μηχανισμούς, καίνε τα μυαλά τους από τα ναρκωτικά που τόσο εύκολα βρίσκουν κι αγοράζουν….

Το δικό μου κουφάρι γερνάει στα αλήθεια και δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία να το υπερασπιστώ επιλέγοντας εγωιστικά την πάρτη μου.

Τα παιδιά μας όμως αξίζουν έναν καλύτερο κόσμο.

Ας τα βοηθήσουμε όλοι μαζί να αποδείξουν το ρόλο της ύπαρξης τους στον κόσμο που τα φέραμε…

Ας επικοινωνήσουμε επί τέλους μεταξύ μας.

Ας πετάξουμε τις μάσκες που φοράμε…

Ας εμπιστευτούμε τον διπλανό μας…..

Η αξιοπρέπεια μας δεν βρίσκεται στα Προφίλ μας με τις ωραίες φωτό με αγγέλους και φως μα στον τρόπο που διαχειριζόμαστε τη ζωή μας.

Στην πραγματικότητα όταν κάποιος προσπαθεί να είναι άξιος επειδή πρέπει το μόνο που κάνει είναι να καταπιέζεται ώστε να επιτύχει κάτι για το οποίο δεν έχει επίγνωση. Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν πάντα θλιβερό…..

Συνεχίζουμε…. με δύναμη…. με ελπίδα…. με αισιοδοξία για μέρες και νύχτες χαράς και ειρήνης.

Αληθινής ζωής.

Όλα δείχνουν την ΚΑΘΑΡΣΗ…. σε όλα τα επίπεδα….!

Μα για να ξαναγεμίσουμε την κούπα μας πρέπει να πετάξουμε το κατακάθι…!

Γέμισε μούχλα η ανθρωπότητα κι ο Πλανήτης μας.

Ας είμαστε εμείς που θα ξεκινήσουμε να καθαρίζουμε…..

Το επάγγελμα του σκουπιδιάρη είναι λειτούργημα.

Ας σεβαστούμε τους ανθρώπους που μαζεύουν τα σκουπίδια μας γιατί δυστυχώς στο Δήμο γίνονται περικοπές και  το προσωπικό δεν είναι ποτέ αρκετό….


Σας ευχαριστώ,
Akhila-Κωνσταντίνα

Πηγή:  Μια διαφορετική προσέγγιση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου